ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ;
Πολιτικός Μηχανικός
Καθηγητής ΕΜΠ
Φαίνεται οτι ενα σημαντικό μέρος των εθνικών μας προβλημάτων οφείλεται σε αυξανόμενα Ηθοπολιτικά ελλείμματα ατόμων και ομάδων. Ελλείμματα που γίνονται ορατά απο κάμποσους «δείκτες αντικοινωνικών συμπεριφορών», όπως: οδική συμπεριφορά πεζών και οδηγών, πλήθος μέγα από απάτες στο πλαίσιο των ασφαλιστικών ταμείων, ομηρία συμπολιτών εξαιτίας ορισμένων συντεχνιακών δράσεων, κάμποσα φαινόμενα απάνθρωπης εκμετάλλευσης εργαζομένων, κλοπή ωρών εργασίας από πλήθος δημοσίων λειτουργών, αντιλαϊκά μπαχτσίσια παντός είδους, αντιδημοκρατική πολιτικάντικη υποσχεσιολογία, επιδημία αντιεκπαιδευτικών «καταλήψεων», κερδοσκοπική ενθάρρυνση αντιαναπτυξιακού καταναλωτισμού από τράπεζες, κ.ά. – όλα φαινόμενα αντικοινωνικής συμπεριφοράς, τα οποία παρήγαγαν μαζικώς την «Κρίση» προτού αυτή εκδηλωθεί…
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε η ανάγκη ενός πολυετούς Πλάνου Ηθοπαιδείας είναι προφανής – και είναι η κατεξοχήν Πολιτική λύση των προβλημάτων μας. Όλα τ’ άλλα είναι άσχετα φάρμακα σε άσχετη διάγνωση…
Από κείμενο του Θεοδόση Τάσιου το 2016, πόσο επίκαιρο και σήμερα!
Παράλληλα τα τελευταία χρόνια η βία έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις. Στο σπίτι, στο δρόμο, στα σχολεία, στα γήπεδα, σχεδόν καθημερινά έχουμε φαινόμενα από ξυλοδαρμούς έως και εγκλήματα.
Μπορούμε, περα από την απαραίτητη αστυνόμευση για την προστασία του πολίτη, η οποία για διάφορους λόγους και κυρίως χωρίς ευθύνη των αστυνομικών έχει αποτύχει, να δώσουμε τη μάχη για την η αλλαγή νοοτροπίας,
Αλλαγή νοοτροπίας, σημαίνει ήθος, αλλαγή πεποιθήσεων και αλλαγή αξιών, έτσι ώστε να βλέπουμε το ατομικό μας συμφέρον μέσα από το κοινό καλό.
Πριν μερικές δεκαετίες, ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης, είχε πει ότι η μόνη ελπίδα για να αλλάξει η νοοτροπία μας, είναι να αρχίσουμε ειδικά μαθήματα και παιχνίδια δημοκρατίας και σωστής κοινωνικής συμπεριφοράς, στα παιδάκια του νηπιαγωγείου και του Δημοτικού.
Δυστυχώς ο Τρίστης έφυγε από τη ζωή και δεν πρόλαβε να υλοποιήσει το όραμά του. Εμείς λοιπόν επαναφέρουμε την πρότασή του.
Κάποιος βέβαια θα πει ότι αν αρχίσουμε τώρα με τα πεντάχρονα παιδιά, θα περιμένουμε πολλά χρόνια για να δούμε αποτέλεσμα. Έτσι είχαν πει και τότε, αν όμως είχε ξεκινήσει τότε αυτό το δομικό έργο, οι σημερινοί τριαντάρηδες και γενικά η νεολαία μας, θα ήταν άλλοι άνθρωποι και θα άλλαζαν το αύριό μας. Ποτέ δεν είναι αργά.